Pięciomiesięczny program stypendialny Internationales Parlaments-Stipendium (IPS), w Bundestagu dobiegł końca. Dlatego chciałbym podsumować ten czas. Może niektóre moje spostrzeżenia i uwagi okażą się pomocne dla następnych roczników stypendystów?

Z całą pewnością uczestnictwo w tym programie warte jest rozważania. Ma on bowiem wiele zalet. Najważniejszą z nich jest możliwość nawiązania kontaktów z przedstawicielami 26 krajów. Konieczność ciągłego używania języka niemieckiego sprawia, że program staje się jednocześnie pięciomiesięcznym kursem językowym.

Początki tego stypendium sięgają lat 70-tych XX wieku. Mimo tak długiego okresu jego trwania, cały czas jest to dość prestiżowa pozycja w życiorysie. Także mimo tego ,że w tym roku mija już 20 rocznica uczestnictwa reprezentantów Polski w tym programie.

Przy wszystkich zaletach, jest także parę rzeczy na które należy uważać. Często fakt samego zakwalifikowania się pobudza u przyszłych stypendystów wyobraźnię, gwałtownie rosną oczekiwania. Pojawia się myślenie: „Skoro jestem stypendystą Bundestagu to….” Następnie pojawia się cały szereg oczekiwań i wyobrażeń. Jak to w życiu, praktyka często je z czasem weryfikuje. Dlatego bardzo przestrzegam przyszłych stypendystów przed zbyt wygórowanymi oczekiwaniami. Im mniej będziecie oczekiwać tym lepiej dla was.

Najważniejszym punktem tego programu jest 15 -tygodniowa praktyka w biurze poselskim posła do Bundestagu. Z tym właśnie wiążą się zwykle największe oczekiwania. Tym czasem warto być przygotowanym na to, że może być różnie. Mam tu na myśli ilość i charakter wykonywanych zadań. Jedni stypendyści mają bardzo dużo obowiązków, inni znacznie mniej. Wszystko zależy od tego do jakiego biura poselskiego się trafi. Na to stypendysta ma jednak ograniczony wpływ. Dlatego pojawia się czasem u niektórych rozczarowanie. Druga istotna sprawa to częstotliwość kontaktów z samym politykiem. Tu także nie ma reguły. Warto być przygotowanym na to, że większość czasu będzie się spędzać z kierownikiem biura. To głównie kierownicy biur, wyznaczają stypendystom zadania. Czasem także proszą samych stypendystów o wskazanie dziedziny, którą chcieliby się zajmować. To jednak sporadyczne przypadki. Dla rozczarowanych pracą biurową lub atmosferą w nim, możliwością pozostaje uczestnictwo w wykładach uniwersyteckich. Stypendium IPS jest bowiem organizowane przy współudziale wszystkich 3 berlińskich uniwersytetów.

Jak wspominałem już we wcześniejszym tekście, istotną częścią tego stypendium są wizyty w fundacjach politycznych, powiązanych z poszczególnymi partiami. W tym roku takich seminariów było w sumie 6. Trzeba jednak wiedzieć, że w przyszłym roku stypendyści odwiedzą 2 fundacje. Jedno seminarium odbędzie się w fundacji powiązanej z koalicją rządową, drugie w fundacji jednej z partii opozycyjnych. Przypuszczalnie będą to więc wizyty w Konrad Adenauer Stiftung i Friedrich Ebert Stiftung. To przecież one związane są z dwiema najbardziej znaczącymi obecnie niemieckimi partiami. W tym roku w programie uczestniczyło 114 osób z 27 krajów. W przyszłym roku liczba uczestników ma być ograniczona do około 60-ciu. Jednocześnie liczba krajów uczestniczących w programie ma pozostać bez zmian. Ograniczenia te mają oczywiście ścisły związek z cięciami budżetowymi z powodu światowego kryzysu finansowego.